Azken urte edo hilabeteotan errepresioaren eragina modu ezberdinean jasa dugun herritarrak bildu gara hemen.Euskal Herrian konpondu gabeko gatazka politiko baten zurrunbiloan jarraitzen dugu oraindik orain, izan ere, herri honen eskubideak aitortu eta benetako konponbide justu eta demokratiko baten alde egin ordez, bestelakoa izan da bi estatuek hartu duten bidea. Errepresioaren bideari lotu zitzaizkion bere garaian frantziar eta espainiar estatuak, eta 2009. urtean, oraindik orain bide horri loturik jarraitzen dutela agerikoa da.
Hamaika aurpegi ditu errepresioak, eta guztiak erabili dituzte Euskal Herrian disidentzia politikoarekin amaitzeko asmo bakarra izan duten unean uneko barne ministro eta presidenteek. Martin Villatik hasi eta Rubalcabaraino errepresio politikoa izan da estatuak Euskal Herriari egin dion eskaintza politiko bakarra.

Abendutik hona izan diren lau bahiketa politikoek eta Jon Anzaren desagerpenak garamatzate hau esatera. Errepresio estrategia jauzi berriak ematen ari da, eta ez da kasualitatea Euskal Herrian zortzi hilabeteren buruan Alain Berastegi, Lander Fernandez, Dani Saralegi eta Juan Mari Mujika bahituak izatea eta Jon Anzak desagerturik jarraitzea. Honek guztiak ondo marrazturiko jarduera bati erantzuten dio. Errepresio estrategiaren baitan militante politikoak bahitzeari ekin diote, militantzia politikoa zigortu, disidentzia politikoan beldurra zabaldu eta informazio politikoa lortzeko helburuarekin. Gerra zikina iragana baino oraina da Euskal Herrian. Irakurtzen jarraitu →