ESKUBIDE GUZTIAK GUZTIONTZAT!.
Ez dago sententziarik herri indar hau
geldiaraziko duenik!.
Barikuan,
arrastiko 8.30etan

konzentrazioa Larrabetzuko plazan
ESKUBIDE GUZTIAK GUZTIONTZAT!.
Barikuan,
arrastiko 8.30etan

konzentrazioa Larrabetzuko plazan
Arnaldo Otegi, Rafa Diez, Sonia Jacinto, Arkaitz Rodriguez eta Miren Zabaleta ezker abertzaleko gure kideen kontra gaur bertan Espainiako Auzitegi Gorenak berretsitako sei urte eta erdi eta sei urteko kartzela zigorraren berri jakin ondoren, Ezker Abertzaleak bere irakurketa partekatu nahi du euskal jendartearekin.
Lehenik eta behin, gure agurrik bero eta sentikorrena luzatu nahi diegu Arnaldo, Rafa, Sonia, Arkaitz eta Mireni, bai eta Euskal Preso Politikoen Kolektiboa osatzen duten gainontzeko lagunei.
Onartezina, eskandalagarria, eta batez ere guztiz ulertezina da gaur jakitera emandako zigorra. Mina eman digu lan politikoa egitearen eta bake prozesua sustatzearren jasotako jipoi berri honek. Ez dugu sumindura hori ezkutatuko. Baina ez da soilik Ezker Abertzalearen sumina: Sententzia honek sumindura sortzen du Euskal Herrian eta Estatu espainiarrarekiko arrakala are gehiago zabaltzen du.
Euskal jendartean gehiengo zabalak, ia erabatekoak, ez du ulertzen sententzia hau. Irailean Espainiako Auzitegi Nazionalak emandako zigorra erabat arbuiatu zuen euskal jendartearen gehiengoak, baita nazioarteko hainbat instantzia juridikok eta politikok ere. Baina, orain, ulertezintasun hori areagotu baino ez da egin. Euskal Herrian behin betiko konponbide demokratikorako prozesua abian delarik, Aieteko Konferentziatik eta ETAren jarduera armatuaren behin betiko bukaeratik sei hilabete igarota, eta konponbide elkarrizketatuaren aldeko jarrera aktiboa erabat nagusia denean Euskal Herrian zein nazioartean, Bateragune auziko kideen kontra modu honetako zigorra etortzea bakea eta prozesuaren aurkako eraso larria da.
Gaur zigortu dituzten kideen borondateak eta ahaleginak, militantzia independentistaren ekarpenarekin batera, posible egin dute Euskal Herrian bizi dugun egoera politiko berria. Egoera berri honen sustapenean jardun izana zigortu du Espainiako estatuak. Abian den konponbide prozesua bera zigortu nahi izan du. Mina eragiten du erabakiak, bai, baina beste ezeren gainetik, estatuaren ezintasun ikaragarriaren erakusle da. Euskal Herrian ireki den errealitate berriari bizkarra emanda jarraitzen dute, salbuespenezko neurri eta sententzien bidez, demokraziaren oinarrizko arauak hankapean hartuta.
Ekonomian kolapsoak jota dagoen estatua da Espainia uneotan, eta politikan totalitarismoz jokatzen duena, bai aldarrikapen nazionalen zein sozialen aurrean. Indarkeria politikoa darabil bere eskaintza eza estaltzeko, eta Euskal Herriaren kasuan proiektu guztien eztabaida aske eta demokratikoari dioten benetako beldurra estaltzeko: Zuen indarkeria zuen ezgaitasun politikoaren erakuslea da. Eta epai hau beste adibide bat da horretaz.
PSOEren aginduz 2009ko urrian buruturiko operazio polizialak eta osteko espetxeratzeek Ezker Abertzalearen eztabaida estrategikoa ezinezkoa egitea zuen xede: ez zuten lortu. Pasa den iraileko sententziak berriz, konponbide prozesua abian jartzea eragotzi nahi zuten: jakina denez ez zuten lortu. PSOE, Rubalcaba eta Lopez-ek ardura saihestezina dute honetan.
Orain, PPren gobernu batekin, gaurko berrespenak Espainiako estatuaren jarrera gotortu eta immobilistan jarraitzeko nahia baino ez du erakusten. Guztiz alferrikakoa eta ulertezina den jarreran tematzen dira beraz.
Baldintza berriak sortu dira Euskal Herrian, demokraziaren bidea osatzeko egundoko bultzada ematen ari da herri hau, herri gisa dagozkigun eskubideak onartuak eta errespetatuak izan daitezen. Sententzia honek bide honetan eta prozesuan sakontzeko beharra erakusten digu, gehiengo hori politikoki artikulatu eta herri gisa aurrera egiteko, ez baitago sententziarik herri indar hori geraraziko duenik. Ezker Abertzaleak ez dio bide honetan herri honi huts egingo. Eta inongo atxiloketa, epaiketa edota sententziarik ez gaitu biderik aterako.
Erantzunak beraz, tamaina berekoa izan behar du: errepresioaren eta ukazioaren rodilloari herri gisa dagokigun demokraziaren bidean sakonduz erantzun behar diogu eta horrek indarren batasuna eskatzen du, herri bezala erantzutea Madrili, sententziaren ankerkeriari eta boikot saiakera guztien aurretik aurrera doan herria bilduz erantzun behar zaio.
2009ko martxoan emandako prentsaurreko batean gure bost kideek esandako hau jaso dute zigortzeko sententzian, eta aipamen honekin bukatu nahi dugu. Ezker Abertzalearen egitekoak marraztu zituzten:
“abrir el proceso democrático que necesita Euskal Herria, para que por medio de la negociación y el acuerdo nos lleve a un escenario político en el que todos los proyectos políticos, incluidos el independentista, no sólo sean defendibles sino que sean también alcanzables, sin más limitación que la voluntad popular expresada de forma libre, democrática y pacífica”. Por otro lado, “volver a situar a los trabajadores y a los sectores populares de este país en el centro de los intereses políticos, económicos y sociales de Euskal Herria”.
Horixe bera da egiten ari garena, herri honetako beste hainbat eragile politiko eta sozialekin lankidetza emankorrean. Bide hori martxan dago, eta ez du ezerk ere geldituko.
Azkenik, egunotan burutuko diren mobilizazioei bere babesa adierazi nahi die Ezker Abertzaleak, eta mobilizazioetan parte hartzeko deia luzatu diogu euskal jendarte osoari.
Endika Perez, Larrabetzuko semea, EXTREMERAKO kartzelan dau. Larrabetzutik 500 kilometrotara.
Hemen bialdu dauskun argazkia, lagunak agurtzeko.

Bere kide diren Jon Kepa Preciado Santurtziarragaz eta Asier Badiola (Indixu)
Ondarrutarragaz argazkie.
Tres personas han resultado heridas al sufrir un accidente de tráfico cuando regresaban a Euskal Herria después de realizar una visita en la cárcel de Córdoba. Una de ellas sufre un traumatismo craneoencefálico y, al igual que a las otras dos, se le ha puesto collarín. Es el segundo accidente este fin de semana y el sexto en lo que va de año.

Urtero, maiatza hasieran Bizkari eguna ospatzen dogu. Inguruko herrietako lagunak, mendi tontorrean batu eta Euskal Herriaren alde, horrenbeste eman zutenak gogoratzeko eguna eta ekitaldia izaten da Bizkargikoa.
Oraindik, ondo gogoan ditugu, 1937an tropa frankisten kontra, eta Euskal Herriaren alde bertan borrokan ibilitako gudariak. Sekulako adoreagaz ibili ziren, gau eta egun, Bizkargiren defentsan. Bataila itzelak izan ziren bertakoak, eta gure erresistentziaren ikur bilakatu da gerora Bizkargiko tontorra. Jagi Jagiko bi bataloieta -Zegatik ez eta Lenago hil- bertan borrokatu ziren gudariak gogoan.
Franco denboran gero, gerra galdu ostean, errepresioak jarraitu zuen Bizkargin. Bizkargi eguna, Aberriaren aldeko eguna izan da historikoki. Erregimen frankistaren poliziak, guardia zibilak… denek egin dute bertako ekitaldiaren kontra.
Memoria ez da eten. Borrokak jarraitu du. Eta oraindik, gaur egun ere, memoria historikoa, Euskal Herriaren aldeko burruka goraipatzeko lekua izan da gure mendia. Elkartasunaren txokoa, belaunaldi barriak eta zaharrak bat egiteko mendia, inguruko herritarrak batzeko aproposa
Aurten, 1937ko gerra izango dogu bereziki gogoan. Euskal Herriari zor zaion aitortza aldarrikatuko dogu. Eta Gernikan, Durangon, Otxandion… inguruko herrietan egin dugun moduan, Bakea eta Askatasuna aldarrikatuko ditugu lau haizetara. Bizkargin. Euskal Herriaren alde.
Larrabetzuko alkatea eta kontzejala EUSKAL PRESOAK EUSKAL HERRIRA ikurra jartzen udaletxeko balkoian.

BILDUren blogan irakurri ahal dogu, BILDUk PNVri emandako erantzuna eta proposamen zehatz bat, presoen arazoan lan egiteko batera:
Larrabetzuko EAJ-PNVk Herrira plataformak 2012ko martxoko ohiko udalbatzan aurkeztutako mozioaren aurrean izan zuen jarrerari dagokionez, Bilduko zinegotziek eta nik neuk, herriaren aginduz udalerriko Alkatea naizen aldetik, oposizioan dagoen alderdiak planteatutako zenbait kontu argitu nahi ditugu.
Lehenik eta behin, uste dugu herri erakundeak ez direla kudeaketa ekonomiko-politikorako sistema hutsak, egoki ikusten diren aldarrikapen sozialen alde lan egiteko hiritarrek eskura duten tresna bat ere bai baizik. Gure iritziz, Udalak ez du bere burua larrabetzuarren eguneroko arazoetatik kanpo kokatu behar; aitzitik, herriaren egunez egunekoan eragile aktiboa izan behar du, bere lana, azpiegiturak eta indar instituzionala eskaini behar ditu beharrezkoak diren une guztietan. Are gehiago, uste dugu Udala hiritarren bizikidetasuna eta bizi-kalitatea hobetzen laguntzen duten gizarte-borroka guztietan nabarmendu egin behar dela.
Bilduri dagokionez, euskal preso politikoen eskubideen aldeko borrokan, eta bereziki gure herrikideak diren Josu, Endika eta Jose Migelen kasuan, herri erakundeek ekarpena egin beharra onartzen dugu eta, beraz, Herrira plataformak aurkeztutako mozioaren alde agertzen gara inolako zalantza barik. Hau lehen urratsa baino ez da izan, bando edo prentsa iragarki hutsa besterik izango ez litzatekeen erakunde-deklarazio batetik baino harago doana.
Bidezkoa eta koherentea da Udalak, bere hitzarekin, bere auzokide presoen eskubideen aldeko borrokan eta mobilizazioan bere ekarpena egin nahi duen beste eragile bat izatea. Izan ere, keinu txiki hauek dira bake-etorkizun hobe baten aldeko sentsibilitate eta pentsamoldeak batzea lortzen dutenak.
Podemos leer en el blog de BILDU LARRABETZU la propuesta concreta realizada al PNV para el trabajo en conjunto respecto a los derechos de los presos políticos de Larrabetzu:
Con respecto a la postura adoptada por EAJ-PNV de Larrabetzu ante la moción presentada por la plataforma Herrira en la sesión plenaria ordinaria del mes de marzo del año 2012 los concejales y las concejalas de Bildu así como yo misma, Alcaldesa del municipio por mandato popular, deseamos aclarar varias cuestiones planteadas en dicha sesión por parte del partido de la oposición.
En primer lugar, entendemos que las instituciones publicas no son un mero sistema de gestión económico-político, sino un instrumento en manos de la ciudadanía en para trabajar a favor de las reivindicaciones sociales que así se determinen. A nuestro parecer el ayuntamiento no debe situarse al margen de los problemas cotidianos de sus vecinas y vecinos, sino todo lo contrario, debe ser parte activa en el día a día local, a de prestar su capacidad de trabajo, infraestructuras e incluso fuerza institucional en todos aquellos momentos que sea necesario. Mas allá todavía, creemos que ha de ser cabeza visible en todas aquellas luchas sociales que favorezcan la convivencia así como la mejora de la calidad de vida de los vecinos y vecinas.
En el caso concreto que nos atañe desde Bildu asumimos la necesidad de aportar institucionalmente en la lucha por los derechos políticos de los presos y presas vascos, en concreto de nuestros vecinos Josu, Endika y Jose Migel, por lo que apoyamos sin ningún titubeo la moción presentada por la plataforma Herrira. Este ha sido un primer paso que va más allá de una simple declaración institucional que no llegaría más lejos de un bando o un remitido en prensa.
Espainiako eta Frantziako estatuen indarkeriaren biktimek Egiari zor fundazioa aurkeztu zuten atzo Donostian.
Egia osoa lortzeko bidean, ezinbestekotzat da alde guztien mina onartzea: Biktima guztientzat ordaina eta onarpena berdina izan behar da.
Hemen manifestua:
Azken mende luzeetan Euskal Herria ukatu egin dute eta eraso egin diote; 1936ko matxinada militarraren ondorengo urteetan izan dira ugarien era guztietako eskubide urraketak eta krimenak. Sustrai sakoneko gatazka politikoa dago, Espainiako eta Frantziako Estatuek inposizioaren eta biolentziaren bidez sustatua. Azken bost hamarkadetan gatazka armatua ere izan da, eta horrek ehunka pertsona hiltzea eta milaka zauritu, torturatu, espetxeratu eta mehatxatu izatea eragin du. Eskubide indibidualak ez ezik, eskubide kolektiboak eta politikoak ere nabarmen kaltetu dira, frankismotik eratorritako sistema politikoaren eta instituzionalaren funts demokratiko eskasa edo hutsa are eskasago bihurtuz. Estatuek eskubideak urratzeko eta haien sistema inposatzeko estrategia errepresiboak erabili baino ez dute egin, une oro gatazkaren oinarri politikoa ukatuz eta haren ondorioak isilaraziz.