Mundu mailako krisi sistemiko baten aurrean gaude. Ongizate sistema, elikadura, ingurumena, bizitza baldintzak eta giza eskubideen urraketa eta xahutzea herrialde desberdinetan etengabe ematen ari da.

Europan eta Euskal Herrian eraikuntza eta ekonomia espekulatiboaren inguruan sortutako burbuilak eztanda egin du eta jada hiru urte luze pasatu dira egoera berriari buelta eman ezinik. Eta nola ez, guzti hau, naturaren errekurtso mugak kontutan izan gabe garatu da.

Euskal Herriaren kasuan guzti horri zera gehitu behar zaio: burujabetza politiko eta ekonomikoaren ukazioa. Espainiar konstituzioaren aldaketak, edota Grezian gertatutakoak argiki uzten du zein tamainakoa den merkatuen diktadura. Baina herri bati estatu batek dituen baliabide politiko, instituzional eta ekonomikoak ukatzen zaizkionean areagotu egiten da menpekotasun hori, are gehiago eta gure kasuan Raxoiren jarrerak ezagututa.

Raxoiren gobernuak iragarri edo martxan jarritako ekimenek zera dute helburu: zorpetze publikoaren aitzakiapean, sektore publikoa murrizteko hamaika neurri hartu eta honen pribatizazio prozesuei bide ematea. Era berean, lan harreman esparrua erabat liberalizatu eta langile baldintzak are gehiago kaskartzeko erreformaren aurrean aurkitzen gara jada eta hori gutxi balitz, finantza sektorea denon diruarekin ureztatuko dutela iragarri da. Honela, Raxoiren gobernuaren neurriek beharrizan gehien dituztenen aurka daude zuzenduta: soldata baxuenak dituztenen kontra, desgaitasunak dituzten pertsonen aurka, pentsio baxuenak dituzten adinekoen kontra edota euren lan baldintzak defendatu nahi duen edozein pertsonaren aurka.
Azkenik eta guzti hau erabiliz, estatuaren baitan zentralizazio prozesu bati ekiteko asmoa oso nabarmena da. Hau da, menpekotasun politiko eta ekonomikoa areagotzeko saiakera eta erabakia nabarmena da.

Guzti honek erantzun sendo bat eskatzen du. Herri honetako eragile sozial, sindikal eta politikoek, bakoitza bere esparruan eta ahal balitz denok batera, martxan dagoen erreforma neoliberalari eta zentralizazio prozesuari aurre egin beharko geniokeela uste dugu.

Baina erantzunaz gain, errealitate gordin honek alternatiba berri baten eskaintza ere eskatzen du. Burujabetza politikoa eta ekonomikoa oinarri izango duena, eta eredu berri baterantz bidea markatuko duena. Eta burujabetza ekonomikoa nahi eta behar dugu eredu sozial eta alternatibo bat eraikitzeko:

- Herri bezala dugun eskubidea eta ardura delako, eta elkartasuna bermatzeko, ekimen ekonomikoa ere eskuratu behar delako.
- Benetako demokrazian oinarritutako bestelako eredua sortzen hasteko.
- Urteetako lan eta borrokaren ondorioz eskuratutako eskubide eta zerbitzu sozialak bermatzeko eta areagotzeko. Hezkuntza, osasungintza eta etxebizitza eskubideak bermatzeko
- Garapen ekonomiko soila baino, garapen soziala egi bihurtzeko eta naturarekiko errespetuan oinarrituko den ekonomia bultzatzeko.
- Langileen eskubideak bermatzeko eta ondasun eta lanaren banaketa eragingo duten politika fiskal, laboral eta publikoak bermatzeko.
- Emakumeen eskubideen errespetua.
- Funtsean, ezkerretik eraikitako Euskal Herria sortzeko, pertsona guztien eskubide eta aukera berdintasunean.

Norabide orokor horren baitan eta helburu horiei begira deialdia luzatu nahi diegu herritarrei eta eragileei kalera ateratzeko. Hartzen ari diren neurri guztiei aski da esateko eta burujabetza politiko eta ekonomikoan oinarritutako bestelako eredu sozial eta ekonomiko bat aldarrikatzeko. Eredu sozioekonomiko alternatiboaren beharra Euskal Herrian eta nazioartean, premiazkoa da, eta bide horri helduko diogu tinko, berau gauzatzeko, errealitate bilakatzeko.

Horregatik, lau alderdiok bat egin nahi dugu otsailaren 4rako Bilbon, murrizketen kontra, eta Donostian, azpiegitura erraldoietan oinarrituriko ereduaren aurka, hainbat eragileek deituriko manifestazioekin.

Era berean, agerraldi honetatik, Alternatiba, Aralar, Eusko Alkartasuna eta Ezker Abertzaleak otsailaren 11rako Bilbo, Donostia, Gasteiz eta Iruñean deitu ditugun manifestazioen berri eman nahi dugu. “Erantzuna gure esku. Erabakia gure esku” lemapean burutuko dira eraldaketa sozialaren aldeko mobilizazio hauek.

Administrazio Kontseilua osatzeko orduan jazotakoak larriak izan arren, ezinbestekoa da PNV-PP akordioak dakarrenari erreparatzea.
· Administrazio Kontseiluko ordezkari kopuruaren inguruko eztabaidak, Ezker Abertzalearen iritziz oso garrantzitsua den eztabaida bat estali du: Zein izan behar du Kutxabank-en papera eta funtzioa?
· Abiapuntua oso larria: PNV eta PPk bat eginda, betiko eskuinaren politika eta irizpideen arabera gidatuko da gaur gaurkoz Kutxabank.
· PNVk zein PPk bat egiten dute ekonomiaren ikuspegi neoliberalean, hain zuzen ere, egungo egoera ekonomiko katastrofikora ekarri gaituen ereduaren defentsan egiten dute bat bi alderdiek.

· Ezker Abertzalea oso arduraturik dago PNV-PP akordioaren bidez Kutxabank-ek izango duen jardueraren inguruan:
o Euskal Herriko ekonomi erreala, alegia, ekonomia produktiboa, industria kooperatibak edota enpresa txikiak indartu beharrean, kaleratze eta desjabetzeen aurrean jarrera berri bat hartu beharrean, euskal instituzioekiko harreman eredua berritu beharrean, bertako ekonomiaren sistema finantzarioa bermatu beharrean…zer da bultzatuko dutena?
o Helburu espantsionista espekulatzaileak indartzeko apustua egiteko arriskua dago, azken urteetan egin bezala Euskal Herritik kanpo inbertituz beti ere espekulazio finantzarioaren ikuspegitik. Horren inguruko iragarpenak daude jada, bitartean desjabetzeekin aurrera egiten duten bitartean edo bertako enpresak kreditua eskatzen ari direnean.
o Era berean, aurrekariak oso adierazgarriak dira: oroitu dezagun PNVk eta PPk BBVren inguruan eginiko akordioak zein ondorio dituen: non dago egun BBVren egoitza? Noren eskutan? Non ordaintzen ditu zergak? Zein inbertsio ditu gure herriko ekonomia errealean? Hori da al da EAJren “gestiorako gaitasuna”? Hori al da saldu nahi diguten “profesionaltasuna”?

· Esan bezala, Kutxabank-en inguruan PNVk eta PPk erdietsiriko akordioa erabat larria deritzogu, formetan zein fondoan. PPren proiektua guztiok ezagutu eta pairatzen dugu, horregatik, galdera luzatu nahi diogu PNVri: hau al da Euskal Herriarentzako zuen eskaintza? PPrekin politika neoliberalean oinarritutako operazio finantzieroak egiten jarraitzea da EAJren eskaintza egungo krisi ekonomiko eta sistemikoari aurre egiteko?
· Azkenik, deia luzatu nahi diogu PNVri: herritarren borondatean oinarrituriko ordezkaritza zabalak osatu bitartean, ez dezala Kutxabank-en geroa zein euskal ekonomia baldintzatuko duen erabaki estrategikorik hartu. Herri ikuspegi eta interesak lehenetsi ditzala eta arduraz joka dezala.

Los agentes políticos, sociales y sindicales que suscriben el Acuerdo de Gernika realizaron ayer un llamamiento a la ciudadanía vasca para que el sábado 2 de abril vuelva a marchar por las calles de Bilbo y reivindique que se den «pasos efectivos hacia la normalización de toda actividad política en Euskal Herria». Con el fallo del Supremo sobre Sortu, subrayaron, el Estado español «ha pretendido hacer fracasar el proceso de paz y normalización política abierto».

BERRIA:

EAJ ez da izango manifestazioan.

Larunbatean izango da martxa, Bilbon, Gernikako Akordioak deituta. ”Hauteskunde bezperetan beste marka politiko baten ekitaldi batera joatea kontraesana litzateke”, esan du Egibarrek. Otsailaren 19an herritar talde batek deitutako manifestazioan ere ez zen izan EAJ.